5 Mart 2014 Çarşamba

Yarın, Bir Hafta Sonrası

Yarın devam ederdim diyordum fakat öyle olmadı işte. Şu bahar aylarına gıcık oluyorum hemde fena halde. Ne güzel kışın zaten dışarıda fazla insan olmuyor, yağmur, kar yağıyor, herkeste bir umutsuzluk havası oluyor. Ben hep bu halde olduğum için kış bana normal, yaz ise melankolik geliyor. Güneşin açmasıyla piknikler, görüşmeler, hoplamalar ve zıplamalar havada uçuşuyor millette. Ben ise, hala ne yapabilirim, yapmam gerekenler neler...? diye düşünüyorum.

Ve artık olan son umutlarımı 21 yaşına girmeme az kala yitirmeye başladığımı hissediyorum. Ufaklıktan beri arkadaşlarımla bir gülümseyen fotoğrafımı göremezsiniz; çünkü bunu doğam kabul etmiyor. Onca pislik, fitne fesat ve adaletsizlikten sonra nasıl olur da  o insanlarla fotoğrafta gülerek, eğlenerek gözükürüm; neden kendime yalan söyleyeyim ki ? Kendi kendime söyleniyorum belki bunları, kimsenin bundan haberi yok. Kimsenin beni salladığı falan da yok zaten. Çünkü ben kimseyi bu zamana kadar kırmaya çalışmadım. Neyim ben; bir derviş miyim? İnsanları sürekli anlamak zorunda mıyım, anladıktan sonra söylediklerinin nedenini öğrenip durumu iyileştirmeye mi çalışmalıyım? Neden sürekli bunu ben yapıyorum; Ben insan değil miyim amına koyayım?

Ettiğim yeminlerin sayısı çok fazla ama geçerliliği devan eden 1-2 tanedir sadece. Çünkü sürekli umutla kalkıp binlerce gün aynı istemediğim sonucu alıyorum. Vazgeçmenin zamanı çoktan gelmiştir, bazı şeyleri kabul etmek gerekir. Hayatta yalnız yaşaması gereken insanlarda var demek ki ve ben bu insanlardan biriyim maalesef. Ayrıca anlayamıyorum da yaptıklarımı, bunca iğrenç insanları neden anlamaya çalışıyorum ve durumu iyileştirmeye çalışıyorum: Asaletse böyle asalet olmaz olsun, bu bir soyluluksa böyle soyluluk olmaz olsun. Gözlerim dünyaya kapandığı an ben kim olacağım acaba? Bir şeyler anlatılacak değerde bir insan göremiyorum artık. Bu durum beni benle baş başa bırakıyor. Size değil kendime anlatıyorum. Siktirin gidin. Artık umutlanmak istemiyorum; sizleri kafamda belirledim ve bir cahillik ise onuda kabul ederek, değerinizi hiç değiştirmeyeceğim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder