Sessizlikten Korkuyorum

Birden bire her şey son buluverir; Şarkılar sıradanlaşır, dostlar yolculuğa hazırlanırlar, güneş açar ama hissizlik başlar, git gide daha basitleşir duyduğum sözler. Ve sebebin o olmayışını görmek, derin bir sessizlik uyandırır ruhumda; bağırmak, koşmak, ıslanmak ve onu tutmak isterim oysa ki. Zira ben sessizlikten korkarım; yalnızlıktan değil. Bir şarkı çalsın ben yürürken gök kuşağında, yanımda kimse olmasın, ağlasam da o sıra mutsuz değilim aslında sessizlikte olduğum kadar. Söze devam et yabancı. Devam edeyim öyleyse. Şimdi söyleyin bana düşündürür mü sizi, sizin üzdüğünüzü bilmediğiniz insanlar? Kandırabilir misiniz bir deliyi? Çok gülünç haliniz. Ben sessizliğimi böyle bastırmam.