Sürekli devam eden kavga, gizlenmiş yaraların getirdiği azim
Sakinleşince anlamsızlaşan görüşler
Kirli pencerem olduğu içindir belki hiç değişmiyor
Artık güller dikenli değil, kanlı olarak anılıyor
Sabahın ilk saatleri: yüzüme çarpan rüzgâr
Hayatta olmanın hazzını yaşatan mavi ve beyazdır
Akşam olur kararır her şey yalnızlığımla
Gerçek: karanlıktır dedirtir insana acınası her hatıra
Pınarlar sıradanlaşmıştır sahteliğimizden
Sevinçler kibrimiz olacaktır ilerleyince zaman
Sargılı dayanaklarımıza her gün bir destek daha
Karaladığımız sayfalar… Nedeni belirsiz başarıya
Sanrılara tutunup yaşamıyoruz değil mi bu hayatı?
Kan görünce sustum, kayboldu sorularım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder