Abimden Öğretiler

Abim benim için bir başarı tablosudur desem abartmış olmam aslında. Ben kaybedenlerdenim yada haksızlığa tahammül edemeyip yolu bırakanlardanım. Bir insanın neden başarılı olduğunu şu yaşadığım olayda anlamıştım.

İlkokul 4 yada 5' e gidiyordum. Eylül ayıydı. Akşam 7 sıralarında her zaman ki  gibi mahallede 7-8 arkadaş top oynuyorduk. Abim maçı kenardan izliyordu. Takımlar 3 er kişiydi, bir hakem bir de kaleci vardı. Bende takımlardan birinde oynuyordum.Top bendeydi önüme gelen ilk çocuğu çalımladım, sonra bir çocuk daha geldi onuda çalımladım, ardından diğer çocukta geldi onuda çalımladım kaleciyle karşı karşıya kalmama az kalmıştı ilerliyordum birden hakem çıktı karşıma; önümde dikildi. off böyle şey mi olur? dedim. Abim ne oldu? dedi.beni haklı bulacağını sanarak, hepsini çalımladım hakem olmasına rağmen önüme geçiyor dedim. Abim: hakemi de çalımla dedi.

Derslerini birer ödev olarak görürsen hiç bir zaman tam olarak öğrenemezsin; başarısız olursun. Derslerini bir hobi olarak görmelisin.

Belirli bir süreden sonra insanların yüzlerine baktığımda tipini, fiziksel özelliklerini değil karakterlerini görüyorum.